Prière de l’artisan

Prière monastique du XIIe siècle
Apprends-moi, Seigneur, à bien user du temps que tu me donnes pour travailler
Apprends-moi à unir la hâte et la lenteur, la sérénité et la ferveur, le zèle et la paix. Aide-moi au départ de l’ouvrage. Aide-moi au cœur du labeurEt surtout comble toi-même les vides de mon oeuvre : Seigneur, dans tout labeur de mes mains laisse une grâce de Toi pour parler aux autres et un défaut de moi pour parler moi-même.

Garde en moi l’espérance de la perfection, sans quoi je perdrais cœur. Garde-moi dans l’impuissance de la perfection, sans quoi je me perdrais d’orgueil

Seigneur, ne me laisse jamais oublier que tout travail est vide sauf là où il y a amour

Seigneur, enseigne-moi à prier avec mes mains, mes bras et toutes mes forces. Rappelle-moi que l’ouvrage de mes mains t’appartient et qu’il m’appartient de te le rendre en le donnantQue si je fais pour plaire aux autres, comme la fleur de l’herbe je fanerai au soir. Mais si je fais pour l’amour du bien, je demeurerai dans le bien. Et le temps de faire bien et à ta gloire, c’est tout de suite.

Amen

Antygona, buntowniczy i kameralny (7/7. L’amour)

7ème et dernière partie: L’amour

Le désir d’Antigone est familial, elle ne veut pas laisser son frère sans sépulture; Créon, jego, désire s’affirmer en tant que roi et montre son pouvoir. Antigone privilégie les liens familiaux qui incarnent l’amour et révèlent un être. Créon assoit son pouvoir en signant un acte de loi qui doit établir son autorité. Un même mot caractérise leur action: le désir. Mais le désir ne reconnaît pas le désir chez l’autre, on pourrait croire, surtout si l’on est tenté d’aduler le désir pour lui-même, que le désir adoube tout désir qu’il rencontre. Entre Créon et Antigone, c’est la mesure des désirs qui compte. Face à face, Antigone et Créon vont augmenter la mesure de leurs désirs à l’adversité qu’ils rencontrent. Mais la source du désir d’Antigone est-il encore compréhensible de nos jours? rzeczywiście, le désir d’Antigone, ce désir qui se fonde sur la justice, justice faite et rendue à la dépouille de son frère et aux dieux, ce désir prend tout son sens, car il est communautaire, il s’inscrit dans une cité et dans une famille, vision réduite de la cité, et dans une croyance, Antigone s’adosse aux dieux pour interpeller Créon. Antigone n’exprime pas un désir personnel, elle défend une loi éternelle, elle défend son devoir à le dire, à le clamer devant n’importe quel pouvoir qui se croirait au-dessus d’elle. Depuis quand n’entendons-nous plus qui que ce soit s’ériger dans l’espace public pour clamer son devoir au prix de sa vie? Le pire? Nous nous sommes habitués à ce silence, cette résignation, les lois transcendantales ne nous disent plus grand-chose, donc rien ne vient surplomber et donc corriger les lois qui passent devant nous et nous encerclent comme des détritus dans un courant d’eau. Les communautés qui fortifiaient l’individu au sein d’un espace qui le protégeait et lui permettait de grandir ont volé en éclats. L’individu ressemble maintenant à un électron fou qui ne peut se construire que des bourrasques de vent qui l’épuisent et le déboussolent sans cesse et effacent jusqu’au goût du sens à donner à sa vie. La vie sociale repose sur le droit et le droit seul, mais en un lieu sans géographie composée de gens hors sol tous les droits se valent et se concassent dans un odieux capharnaüm. Créon a le pouvoir. Antigone est la fille d’Œdipe. À une époque où il ne s’agit plus que d’avoir, de posséder, d’acquérir, Antigone pèse — puisqu’il faut évaluer — bien peu. La destruction méthodique de toute métaphysique s’apparente à un crime contre l’humanité. Peut-être le plus grand que le monde a connu. Puisque d’un clic, je peux tout acquérir je n’ai plus besoin que de connaître mon désir pour le rassasier. On comprend aussi que ce désir individuel que plus rien ne protège de son appétit n’accepte aucune limite et surtout pas celle posée par autrui; alors entre en jeu l’envie, le désir dévoyé, avili.

Continue reading “Antygona, buntowniczy i kameralny (7/7. L’amour)”

Antygona, buntowniczy i kameralny (6/7. La vocation)

 

To opowieści o tożsamości! Słowo nie pojawia się w obu greckiego eposu ani tragedii. Tożsamość w czasie Antygony opiera się na linii i należący do miasta. Tożsamość jest przeniknięte zakorzenienie. Rodzina i miasto zebrało się w wirtualnym standardem w całości, co drugi musiał znać o sobie podczas pierwszego spotkania. podczas starożytności, nikt nie protestował swojej tożsamości, ani ogłoszone, i nikt nie zdecydował swoją tożsamość. Nie było wprowadzenie na kostium. Les hommes relevaient de leur identité. Tożsamość była zbliżona do obciążenia, mieliśmy być godnym. Ona rządził bycia i stawania. Nowoczesny wieku stało się wyzwaniem, ponieważ zmieniła tożsamość mają, rodzaj wypełnienia, które można ubrać lub zbyć. W nowoczesnym fantazji, aby sądzić, że możemy wybrać wszystko w godzinę, Czasy współczesne zastąpiona metodą nieubłagana jest poprzez. Jednak ta logika, cette idéologie a ses limites: Niektóre rzeczy mogą być nabywane, między nimi: odmienność. Żyją swoją tożsamość, być to, co z nich jest, umieścić swoje nazwisko, pozwalają prywatności, a więc wiedzy i pogłębienie jego istoty, Są to warunki do spotkania z drugim. Pierwsza różnica między Kreona i Antygony znajduje się w tym miejscu, grunt, na którym zbudowany jest walka, Antygona konserwy osadzone w nim, że dar stare, bogowie, Te korzenie który określa organ, któremu pochyla stanąć do tego człowieka, syn rodzic, król, który żeni siłę woli i jest zaślepiony nim nie słyszeć własny głos, jej echa. Continue reading “Antygona, buntowniczy i kameralny (6/7. La vocation)”

Przez miernik wartości

L’autorité a perdu ses lettres de noblesse en même temps que l’humilité. L’autorité est devenue un synonyme d’ordre implacable, siła bezmyślnie, tyrania. Quelle inversion des valeurs ! Alors que l’autorité selon Antigone empêchait la tyrannie ! L’époque moderne a cette impression de l’autorité parce que celle-ci a été foulée aux pieds par des hommes qui s’en sont servi ; kiedy użyliśmy władzę. Mais l’autorité a-t-elle été abimée par ces expériences désastreuses ? Wartość nie może zostać uszkodzony przez człowieka. La fidélité se déploie au-dessus de Saint Pierre sans qu’il en soit capable. La fidélité se déploie au-dessus de la trahison car elle l’englobe. La fidélité s’affirme dans la trahison. La trahison ne porte en elle aucun sens sinon sa propre satisfaction. Każda wartość powiedział również niezdecydowanie i niepewność w człowieku. Każda wartość jest opiekunem i schronienie. Nie ma potrzeby, aby wybrać, la valeur s’adapte à notre faiblesse puisqu’elle précède nos incertitudes. Le monde moderne confond l’autorité et le pouvoir en leur faisant porter les mêmes plaies et les mêmes peines. Il fallait ôter Dieu de tout. Ni les antiques ni les contemporains ne comprendraient, mais cela importait peu, ils comptaient pour rien à présent. Si jamais Dieu ne partait pas, należy zabić. Le XXe siècle s’est voulu le temps de la mort de Dieu. To zabija śmierć swojego pomysłu. Il aura surtout créé une nouvelle anthropologie reposant sur le suicide.

Antygona, buntowniczy i kameralny (3/7. los)

IMG_0554

 

3część II : los

Człowiek z drzewa. mężczyzna, jak drzewo, jest również dobrze zdefiniowany przez jego korzeni lub owoców. mężczyzna, jak drzewo, zależy od zewnętrznych i wewnętrznych elementów, które osiągają dojrzałość. L’homme ressemble à ce tronc sculpté par les épreuves s’appuyant sur ses racines et portant des fruits plus ou moins beaux, lepiej lub gorzej… Podobieństwa pomiędzy roślinami i człowieka są nieograniczone. Woda, która odżywia korzenie na światło słoneczne podlewania owoców, tlenu wydzielane przez liście, toute cette vie qui s’engouffre et circule nous rappelle de manière irrémissible la condition humaine. Drzewo jest metaforą rodzinnej. Sadzonka owoców i liści, metaforą historii człowieka i rodziny rośnie. Quelles fées maléfiques présidaient à la naissance de la famille des Labdacides dont descend Antigone? N’importe quelle belle conscience de nos jours y verrait une calamité et une explication pathologique des décisions d’Antigone. Comment cette petite Antigone devient-elle ce fruit héroïque en naissant sur un tronc si plein de stigmates et meurtrissures? Oddech i niezakłócony przewodnik przeznaczenie i tępy, że rodzina i, nagle, Antygona jest zwolniony z tego kaftana, uwalnia jego rodzina to kaftan, pokonała stanik, i uzupełnia odrzucić przeznaczenie. jakim cudem! z daleka, przywiązanie do swojego oddziału, dwa arkusze nadal wyglądają identycznie, Jednak wystarczy zbliżyć, aby zobaczyć, jak różnią się one. Continue reading “Antygona, buntowniczy i kameralny (3/7. los)”

Antygona, buntowniczy i kameralny (2/7. pogrzeb)

IMG_0959-1024x768

2część II : pogrzeb

- «Moja najdroższa Ismene. Mam dziś rano, aby powiedzieć, że zadbał o wszystko. Wziąłem ten sam pogrzeb naszych braci. Je ne pouvais pas choisir et comme nos frères n’ont pas laisser de dernières volontés, Wziąłem sprawy w swoje ręce za to naprawić jak najszybciej. Wciąż zamówił Balsamisty tak, aby były reprezentacyjny. Jeśli chcesz go zobaczyć, będą gotowe do 15 godzin. Nie jesteś zobowiązany. wreszcie, czy można wziąć dziesięć minut, może to być dobry. Może to lepiej, aby zachować zdjęcie z nich zadowolony, np dzieci. Wziąłem ten sam model urnę dla dwojga. Kapłan przyjdzie na pogrzeb i zrobić małą mowę przed kremacji. Zamówiłem Jego przyjście na pogrzeb. widać, I obchodzić wszystko. Eteokles być pochowany na cmentarzu, który znajduje się około trzydziestu minutach Teby biorąc krajowa. do Polinejkes, jest to bardziej skomplikowane z prawem naszego wuja, Créon. Postanowiłem rozprzestrzeniania jego prochy na polu bitwy jako król nie chce mu być pochowany. To ma sens, nie? Powiedz mi, co myślisz, Ja nie zatrzymał się w tej kwestii. » Ce portrait d’Antigone vivant au XXIe siècle livrant les dépouilles de ses frères au chargé des pompes funèbres résume le rite des funérailles de nos jours. Rodzina została dokonana od czasów rewolucji przemysłowej nieproduktywne. Les funérailles ne s’inscrivent guère plus dans la tradition familiale. Le monde moderne se rassérène en employant la formulemieć sens, comme la traduction de l’expression anglo-saxonne se fait entendre de nos jours, et comme il est si réconfortant de se le répéter sans que cela ait vraiment de… sens, bo co to mini-found sensu na ziemi prawie przez przypadek, co te zmysły żal skóry Któż bez tego niewiele lub nic, w przeciwnym wypadku pozostałości minionej kierunku, zdrowy rozsądek, dobre poczucie rzeźbione przez wieki? Poprzez niszczenie rodziny, Transmisja międzypokoleniowa brakuje, sens naszych działań jest stracone, musi zatem wynaleźć znaczenie, musi zrobić znaczenie, trzeba jeszcze dać iluzję życia, nie zostały całkowicie abdykował. Oszustwa oprze ignorancji, i tu też, oszustwo nie pochodzą jeden dzień. Znaczeniu nadanym przez śmierć w rodzinie, To poczucie niemal całkowicie zapomniana dziś, Przypomina się, by w grze Antygony Sofoklesa, gdzie stoi jako strażnika wartości, które uwalniają, ponieważ chronią one ludzi od zwierząt. Antygona potwierdza to, co człowiek może i nie może; łapie d & rsquo; siły, aby chronić nas od naszej woli do władzy i uczą nas czas, który będzie odpowiedzialny; czas dziś powierzone specjaliści certifiés remplaçant de la famille, Osoby składające się i słabsze więzi między nimi do czasu.

Continue reading “Antygona, buntowniczy i kameralny (2/7. pogrzeb)”

Antygona, buntowniczy i kameralny (1/7. rodzina)

Antygona-900x599

1strona era : rodzina

Od pierwszego czytania Antygony, niejednoznaczność w świadomości czytelnika. Antigone ucieleśnia Czy działania lub reakcji? Co się porusza Antygona? Reakcja nie istnieje samo w sobie, podczas gdy działania nie potrzebuje nikogo, jest to uzasadnione w akcie. Akcja inauguruje zawsze coś. W przeciwieństwie do tego, co często się mówi lub myśli, Antygona nie spodziewa się Creon Antygona. Jak Electra zemsty, Nausicaa do odbioru, Penelope za lojalność, Antygona uosabia obowiązek. Czy akcja, ponieważ służy: jest spełniony w służbie. Jest to realizowane w niewoli (udajemy się zapominać, że środki niewoli być „niewolnikiem”?). W przeciwieństwie do tego, co często się mówi lub myśli, Antygona nie jest osobą fizyczną. To nigdy nie jest sam jest. Jeżeli prawo Creon popycha do działania, a jeśli może to wydawać się reakcji, jest to jedynie na powierzchni, przez zwykłe chronologii.

Continue reading “Antygona, buntowniczy i kameralny (1/7. rodzina)”

Nowenna do Francji

IMG_0063-0.PNG
Quelle belle initiative ! Une neuvaine pour la France. Une neuvaine pour dire notre amour de la Sainte Vierge et lui demander de veiller avec tous les saints sur notre beau pays. Il ne sert de rien d’éructer sur les réseaux sociaux ou sur Internet ou même dans la rue, il ne sert de rien d’éructer si nous ne demandons pas l’intercession de notre très sainte Marie pour notre pays. Jeśli tego nie zrobimy, si cet effort de prière ne nous est pas intime et obligatoire, więc nie sprawiają, że Francja. Nous nous gobergeons de paroles. L’intercession de la Sainte-Vierge est le moyen de recevoir suffisamment de grâces pour espérer que l’avenir de notre pays soit digne de son passé. Nie wierzą, że nasza przyszłość leży w gniewie, zgiełku, skutki rękaw, quoi que nous fassions, dobre lub złe, l’avenir appartient aussi, przede wszystkim, nasza modlitwa. Ne nous croyons jamais suffisants. L’acceptation de notre faiblesse, nasz brak, de l’insuffisance justement de notre force et de notre volonté prouve que l’intercession divine est obligatoire. Cette acceptation marque notre entrée dans la neuvaine ! nieświadomie, la docilité liée à cette acceptation, la « mise en conformité » de notre âme, nous permet d’entrer dans cette neuvaine. Laissons-nous guider quand le Seigneur n’a qu’un désir profond : celui de mener son petit troupeau. La docilité est fruit de la tendresse

Continue reading “Nowenna do Francji”

Która święci, aby włączyć ?

diabeł - Orvietto

L’affaire Marcial Maciel nous impose de poser la question du Mal. Notre époque évite de s’y frotter. Que savons-nous de l’œuvre du diable et que pouvons-nous faire pour nous en protéger ? Po próbuje przyćmić dobro życia, faut-il s’étonner que le mal se montre au grand jour ? Les œuvres du démon sont innombrables, ale Duch Święty może wszystko, notamment les transformer.

Il fallait avoir la faconde de l’écrivain préféré du Pape1 afirmację : "Jest tylko smutek, że aby być świętym ". Cette question entêtante de la sainteté revient toujours comme une saison qui ne passe pas. Il existe beaucoup de choses dont nous pouvons nous débarrasser, mais jamais la question de la sainteté n’en fait partie. Elle nous est consubstantielle. Dès que nous voyons ou assistons à quelque chose de juste ou d’injuste, quelque chose relevant du bien ou du mal, nous cheminons sur la voie de la sainteté. Que ce soit vers elle ou contre elle. Il faut beaucoup de temps pour se rendre compte à quel point la question de la sainteté nous est consubstantielle. Nous sommes saints, nous sommes un temple, nous sommes partis de l’Église qui est sainte, nous sommes à l’image de Dieu qui est Saint, et pourtant nous nous ébrouons, nous tombons, nous peinons, nous nous évertuonsSi peu de résultats pour tant de promesses. C’est que la condition de saint demande quantité d’efforts et donne peu de résultats visibles.
Continue reading “Która święci, aby włączyć ?”